Vrienden van de Streektaal Lochem

Streektaal in ‘t nieuws

Jan Ottink, hoopvol criticus


Warm pleitbezorger van het Nedersaksisch is vervuld van trots door toekenning van de Gelderse Kleiroze 2015.


Door Gert Kramer


Lochem


De Stentor, 24 maart 2016


Jan Ottink is een warm pleitbezorger van het Nedersaksisch. De 60-jarige Lochemse muzikant en zanger draagt zijn liefde voor die taalstroming al een kwarteeuw lang vol passie uit. Afgelopen weekeinde werden hij en zijn band daarvoor beloond met de Gelderse Kleiroze 2015, de prijs voor het mooiste streektaallied uit de Achterhoek en Liemers. Het prijsnummer: Maak mie wakker.


Wat doet deze prijs met jou?

Ottink: "Die maakt me heel erg trots. Het is een mooie vorm van waardering voor iets dat we al 25 jaar lang doen. De initiatiefnemers van de Kleiroze zijn onder anderen enkele radiomakers die zich bezighouden met streektaal. Die vechten al heel lang voor erkenning van het Nedersaksisch. De regering wil daar nog niet aan. Want zoiets kost geld. Kijk maar naar de erkenning van het Fries als taal. Er kwam onderwijs in het Fries, plaatsnaamborden in het Fries... Dat gaat niet gratis, hè."























           


         


          De Jan Ottink Band, met derde van rechts Jan Ottink. De band heeft met het nummer Maak mie wakker de

          prijs voor het beste nummer uit de Achterhoek en Liemers in 2015 gekregen, de Gelderse Kleiroze 2015.


Je weet je vergezeld van een aantal prominente pleitbezorgers van het Nedersaksisch, zoals Daniël Lohues, die het Drents propageert.

"Klopt. Daniël is daar erg bevlogen in. En een buitengewoon getalenteerd tekstschrijver en zanger. Ik ken 'm al heel lang. Toen Daniël begin jaren negentig begon met zijn band Skik, namen wij ze met de Jan Ottink Band mee als voorprogramma. We hielpen Skik een stukje op weg. Nu is Daniël doorgebroken. Beetje de omgekeerde wereld."


Wat vind jij belangrijker: de boodschap of de muziek?

"Het moet een goede combi zijn. Mijn liedjes gáán ergens over. Het zijn songs met een boodschap. Ze spelen in het heden en zijn doorgaans kritisch. Inspiratie genoeg, helemaal de afgelopen jaren: het verharde politieke klimaat in Nederland, steeds meer Nederlanders die op of onder de armoedegrens leven, de vluchtelingenproblematiek... Het zijn roerige tijden die bijna schrééuwen om een terugkeer van het linkse protestlied uit de jaren zestig. Ik ben géén pessimist. Ik ben een criticus met hoop. Zoek in mijn teksten altijd op naar een oplossing. De muzikale verpakking van onze songs moet een zeker niveau hebben. Voorzien van mooie arrangementen, technisch verzorgd en met fraaie melodieën."


In het juryrapport wordt jouw werk vergeleken met dat van onder andere Robert Long en Boudewijn de Groot. Kan slechter...

"Dat is vleiend en eervol. Die mensen zijn ook een inspiratie voor me, evenals muzikanten uit het zuiden van de VS. Ik ben in 2012 en 2014 in Amerika geweest, vooral in de zuidelijke staten. Daar heb ik veel contacten aan overgehouden met onder andere Amerikaanse singer-songwriters. Geen beroemdheden, maar wel muzikanten van een hoog niveau. Inspirerend."


Gaan jouw nummers alleen maar over de schaduwkant van het bestaan?

"Nee hoor. Ik zing ook over mooie dingen, zoals de natuur of hoe mensen wél goed met elkaar omgaan. Maak mie wakker gaat bijvoorbeeld over wegdromen op een zwoele zomeravond en het verlangen om te reizen. Vroeger was ik veel radicaler. Schopte ik tekstueel meer om me heen. Nu ben ik ouder en beschouwender."


Terug